Biz hep yetim doğduk,yetim büyüdük

Ve yine yetim kaldık!

İlkin ümmet olarak yetimdik;

Rasulullah’ın s.a.v olmadığı,

Acıların sabırla tadılınca cennete götüreceğine inandığımız,

Ve iyi görülen sahte güzelliklerin olduğu bir dünyaya geldik.

Sonra sizin gidişinizle davamız da yetim kaldık;

Sizin gidişinizle ve daha siz gitmeden,

Davasında gömlek değiştirenlerle kaldık!

En sonun da da evlat olarak yetim kaldım!

Babamı da kaybettim, bana bu davayı gösteren

Yaptığı şakalarıyla bana doğru kimmiş,

Yalan neymiş öğreten babamı…

Evet! Muhterem hocam !

Ben sizi ilk önce siyah beyaz televizyonda görmüştüm,

Babamın ilk aldığı kocaman siyah beyaz televizyon.

Babam hep karşısına oturur haberleri  izlerdi,

Ve siyaseti de severdi.

Hatta bir siyah şapkası vardı,

Onu takar “kime benziyorum?” derdi.

Bize Ecevit’in taklitini yapardı.

Bazende Tansu Çiller’i görür ;

“Okuyupda şu kadın kadar olamadık.” Derdi

İçini o an hep bir hüzün  bürürdü…

Kısacası Hocam!

Siyaset adamları onun gözünde hep;

Şakaya alınacak kadar küçüktü,

Değersiz, boşuna çaba sarf ediyorlar gibiydi.

Ama siz başkaydınız, değeriniz büyüktü;

Size laf söylersek çarpılırdık, diye öğretirdi.

Siz sıradan bir siyesetçi değildiniz,

Sıradan bir alim, hoca da değil…

Çok farklıydınız  babamın gözünde.

Sonraları sizi bir salonda görmüştüm,

Tıka basa dolu bir salonda..

Tüm bakışlar size dönüktü

Ve ben çocuk yaştaydım

O zaman yoktu daha okulumda…

Zamanla tanıdım,sevdim sizi hocam!

Ve en son AGD’nin şube başkanları toplantısında,

Bundan birkaç yıl öncesinde

Görmüştüm sizi Muhterem Hocam!

Çok yaşlanmış, ayakta zor  durur  olmanıza rağmen,

Kalkıp gelmiştiniz; yeni bir dünya için,

Bu toprağın evlatları için, dökülen kanlar adına

Ahlak ve maneviyat çözümleri için, hiç durmazcasına…

Gelmiştiniz Hocam!

Hakkınızı ödeyemem Muhterem Hocam!

Sözlerinde babamın tebessümünü

Başımı okşayan elinin yumuşaklığını

Hissedebilidiğim Hocam!

Haykırışında  dünyada  ki mazlumların,

Haksızlığa uğrayan halkın acısını tadabildiğim Hocam!

Katil siyonist güçlerin oyunlarını bozan,

Çeşitli projeleriyle nice çiçeklerin açmasına vesile olan,

Baharı bize en güzel haliyle yaşatmak için mücadele eden Hocam!

En az babamı özlediğim kadar özledim sizi!

En az onu sevdiğim kadar sevdim sizi!

Ve en az  bu ümmetin yetim kalan yüreklerinde ki;

Din ve vatan özgürlüğü için çektiği acıyı çekiyorum yokluğunuzla..

Ve Rabbim’den diliyorum ki;

Sizin projeleriniz hayat bulmadan

Biz hayata veda etmeyelim!

Ve istiyorum ki;

İslam nurunu tamamlarken biz;

Bu yol ve dava üzerinde sabit bir şekilde

Rahman’a ulaşalım!

Rahman’ın rahmeti  ve selamı üzerinize olsun Hocam!

 22.02.2012